BUNTU .


Lemah, layu, tak terdaya aku pada saat ini
Bagai bunga yang mulanya mekar
Dibawa angin entah kemana
Diinjak, dipijak, hingga terkampai jadinya
Sa-olah tiada lagi tujuan-nya

Aku sering katakan pada diri ini
Sabar, Sabar, Sabar
Ini kuasa Tuhan
Tapi aku tak kuat seperti itu.
Mana mau aku letakkan maruah diriku ini?
Yang dahulunya disanjung tinggi,
Yang dahulunya tidak sebegini.

Sungguh, Tuhan.
Diri ini tak terdaya lagi.
Menggalas beban yang kau berikan,
Menangkis ujian yang kau kurniakan
Sesungguhnya nama-Mu ku sanjung tinggi.
Acap kali aku berdoa agar kau kuatkan semangat.
Moga saja kau bisa beri nasihat!

Jujur aku katakan.
Aku bukan mengalah pada takdir,
Aku tau usaha, doa mampu mengubah segalanya.
Aku cuma menyerah pada ujian yang hadir.
Kerna aku pasti, Allah itu Maha Adil.